Co systemowo pcha związek

w „ruch ku śmierci”

(czyli rozpadowi)?

• „Pójdę za Tobą” – nieświadome skierowanie miłości do kogoś, kto cierpiał lub odszedł (z rodu, z przeszłości), zamiast do życia, które jest teraz.
• Powtarzanie scenariusza końca: „relacje się rozpadają”, „mężczyźni odchodzą”, „kobiety zostają same” – jakby związek miał wpisaną trajektorię straty.
• Trójkąt systemowy: mama/tata/ex/dziecko jako powiernik albo „misja ratowania rodziny” stoi między Wami i zabiera miejsce dla pary.
• Nieuznane wcześniejsze więzi (np. dawny partner w sercu „na pierwszym miejscu”) – nowa relacja nie ma pełnego miejsca, więc słabnie.
• Dziedziczona dynamika ofiara–sprawca – role wchodzą automatycznie, a kontakt serca znika.
• Miłość przez cierpienie – gdy tylko dramat daje poczucie „prawdziwości”, a spokój wydaje się podejrzany.
• Zablokowane dawanie i branie – pojawia się dług, żal, wyczerpanie i emocjonalne „bankructwo” relacji.
• Brak zainteresowania życiem – tęsknota lub lojalnośc do czyjejś śmierci (ukochana babcia, rodzic, rodzeństwo ale też poronienia i aborcje)

Na warsztacie sprawdzamy, gdzie dokładnie odpływa energia z relacji i co jest potrzebne, żeby wróciła do  poziomu „my”. Czasem wystarcza jedno ustawienie, jedno uszanowanie, dożycie żałoby, jedno zdanie w sercu — i zaczyna się pierwszy, bezpieczny ruch ku życiu: ku bliskości, obecności i przyszłości.

Co wzmacnia i buduje ruch ku życiu (w relacjach i w życiu)

• Uznanie prawdy o tym, co było (bez zaprzeczania i bez upiększania) – bo prawda porządkuje system.
• Zgoda na rodziców takimi, jacy byli (nie „idealni”, tylko realni) – to ustawia Cię na Twoim miejscu i daje siłę do miłości.
• Włączenie wykluczonych (w sercu): tych, o których się nie mówi, tych „trudnych”, zapomnianych, odrzuconych – wtedy napięcie w systemie spada.
• Oddanie ciężaru tam, gdzie należy: „to było ich, ja już nie muszę tego nieść” – ulga w ciele to często pierwszy znak ruchu ku życiu.
• Wyjście z lojalności przez cierpienie: „należę do was, nawet jeśli wybieram inaczej” – możesz kochać ród i nie powtarzać jego bólu.
• Porządek w relacji: para ma swoje miejsce (a nie rodzice, ex, dzieci jako powiernik, praca jako ucieczka) – wtedy pojawia się „my”.
• Równowaga dawania i brania: mniej ratowania i dźwigania, więcej wzajemności i przyjmowania.
• Granice, które chronią życie: jasne „tak” i jasne „nie” – bez agresji, ale też bez znikania.
• Kontakt z ciałem i emocjami: bo ruch ku życiu widać w oddechu, rozluźnieniu, cieple, w „chce mi się”.
• Mały krok zamiast wielkiej rewolucji: jedno nowe zdanie w sercu, jedna decyzja, jeden ruch ku bliskości — konsekwentnie.

Jeśli w tych historiach odnajdujesz swoje ślady — jakby czyjeś dawne losy pukały do Twojego serca — to wiedz, że nie jesteś w tym sama.

Jeśli czytając ten opis czujesz w środku choć małe „to o mnie”… potraktuj to jak sygnał. Nie że coś z Tobą jest nie tak — tylko że w Tobie jest życie, które chce wrócić na swoje miejsce.

Zapraszam Cię na warsztat „Ruch ku życiu w relacji i związku” — 31.01.2026 w Gdańsku.

To będzie czas, w którym zobaczysz, co naprawdę trzyma Cię w starym schemacie (lojalność, uwikłanie, nieopłakana historia) i co jest potrzebne, żeby Twoja relacja — albo Twoje serce do relacji — mogło zrobić pierwszy, bezpieczny krok do przodu.

Nie musisz mieć gotowych odpowiedzi. Wystarczy ciekawość i gotowość, by spotkać się z prawdą z łagodnością. Resztę poprowadzę.

👉 Zapisz się teraz i zrób pierwszy krok w stronę energii życia.